ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1369 -1292 ق)، عالم امامى، عارف، متكلم و فقیه اصولى. وى از اكابر علماى امامیه در عصر خود بود و حاوى فروع و اصول. در اصفهان متولد شد. ابتدا نزد پدر، كه از اكابر شاگردان صاحب «جواهر» و مسلم الاجتهاد بود، به تحصیل پرداخت. سپس در اصفهان در حوزه‏ى درس برادر بزرگ خود آقا شیخ احمد مجتهد، معروف به حسین‏آبادى اصفهانى، كه اجتهادش پیش از بلوغ مورد تصدیق بود، و هم در حوزه‏ى درس میرزا محمدهاشم چهارسوقى حاضر شد و به تكمیل مراتب علمیه خود پرداخت. سپس به تهران آمد و نزد حاج میرزا حسن آشتیانى تلمذ نمود. آنگاه به نجف رفت و در حوزه‏ى درس استدلالى آیات آخوند خراسانى و حاج میرزا حسین خلیلى و میرزا محمدتقى شیرازى شركت كرد تا آنكه اجتهاد وى مورد تصدیق آن بزرگان قرار گرفت. وى علم معقول را از شیخ المتالهین میرزا هاشم رشتى فراگرفت. از آنجا كه در اول ورود به تهران در خیابان شاه‏آباد اقامت گزید، به این نام شهرت یافت. او در تهران در مسجد جامع، امامت و تدریس مى‏نمود و در همین شهر نیز از دنیا رفت و در شهر رى در مقبره‏ى ابوالفتوح رازى به خاك سپرده شد. از آثارش: «الانسان و الفطره»؛ «الایمان و الرجعه»؛ «القرآن و العتره»، همه در یك مجلد؛ حاشیه «كفایه» آخوند خراسانى، در اصول؛ «منازل السالكین»، در عرفان؛ «شذرات المعارف» و «مرام الاسلام»، در دو مجلد؛ «العقل و الجهل».[1] مرحوم حاج میرزا محمدعلى شاه‏آبادى از علماء و مراجع بزرگ و حكماء بنام معاصر تهران بوده و سالها در حوزه علمیه قم تدریس فلسفه و حكمت و فقه و اصول نموده است. صاحب ریحانه الادب گوید: میرزا محمدعلى شاه آبادى بن میرزا محمد جواد مجتهد اصفهانى از اكابر علماء امامیه عصر حاضر ما و جامع معقول و منقول و حاوى فروع و اصول بوده و در تهران در هر رشته تدریس فرموده و مورد استفاده افاضل و مرجع تقلید جمعى از شیعه بوده است. وى در سال هزار و دویست و نود و دو قمرى در اصفهان متولد و نخست از والد معظم خود كه از اكابر تلامذه صاحب جواهر و مسلم الاجتهاد بوده بتحصیلات علمى پرداخته سپس در اصفهان در حوزه درس برادر بزرگ خود آقا شیخ احمد مجتهد معروف بحسین آبادى اصفهانى كه اجتهادش پیش از بلوغ و كبر سن مصدق بوده و هم در حوزه آقاى آیت‏اللَّه حاج میرزا هاشم چهارسوقى حاضر و بتكمیل مراتب علمیه پرداخته پس در تهران نزد حاج میرزا حسن آشتیانى و میرزا هاشم گیلانى تلمذ نموده سپس در نجف حاضر حوزه درس استدلالى مرحوم آخوند خراسانى و حاج میرزا حسین خلیلى و میرزا محمد تقى شیرازى شده تا آن كه اجتهاد و داراى قوه مستنبط بودن وى مورد تصدیق اكابر وقت گردیده و از نجف مراجعت به ایران و در تهران در خیابان شاه آباد ساكن و از این رو بشاه آبادى معروف گردیده و در سال 1347 به قم آمده و فضلاء و بعضى از اساتید امروزه حوزه نجف و مراجع عصر حاضر را از سرچشمه علوم و معارف خویش سیراب و بهره‏مند نموده تا در سال 1354 ق كه به تهران مراجعت و بناء ترویج دین و تدریس فقه و اصول و فلسفه و معقول را گذارده و نیز مبانى علمى خود را برشته تحریر درآورده و در مسجد جامعه اقامه جماعت نموده تا در 1369 ق برحمت ایزدى پیوسته و با هزاران تجلیل در شهر رى در مقبره مرحوم ابوالفتوح رازى صاحب تفسیر معروف مدفون گردیده است. (چنانچه نگارنده در تذكره المنابر خود یاد نموده‏ام) از آثار اوست: 1- الانسان و الفطره 2- الایمان و الرجعه 3- القرآن و العتره 4- حاشیه كفایه 5- مرام اسلامى 6- منازل السالكین در عرفان و غیر اینها در فقه و اصول و عقل و جهل و نبوت و موضوعات دیگر. از باقیات الصالحات ایشان است: فرزندان فاضل و برومند ایشان كه در قم و تهران بوظائف دینى و روحى اشتغال دارند: 1- مرحوم حجةالاسلام آقاى آقا شیخ محمد جواد كه در زمان ایشان در سنین جوانى وفات نموده و در شهر رى مقبره مذكور مدفون گردیده. 2- حجةالاسلام والمسلمین آقاى آقا محمد شاه‏آبادى كه چندى در تهران بجاى آن مرحوم اقامه جماعت ولى اكنون سالهاست كه در قم بتحصیل و تدریس اشتغال دارند و ترجمه ایشان را در جلد دوم ص 178 یاد نموده‏ام. 3- حجةالاسلام والمسلمین آقاى حاج شیخ نصراللَّه كه سالها در نجف اشتغال بتحصیل داشته ولى چند سالیست معاودت و در مسجد لاریجانى خیابان پامنار اقامت مى‏كنند. 4- حجةالاسلام آقاى حاج مهدى شاه‏آبادى كه در تهران امامت دارند و سالها در قم تكمیل مبانى علمى و دینى نموده‏اند. 5- حجةالاسلام آقاى حاج شیخ روح‏اللَّه شاه آبادى كه سالها در نجف و كربلا بتحصیل فقه و اصول اشتغال داشته‏اند. 6- حجةالاسلام آقاى حاج نوراللَّه شاه آبادى كه بعد از تحصیلات بخدمات دینى در تهران اشتغال دارند.